GALERIJA ARTE: Tradicionalna prolećna izložba i online aukcija ARTE Galerije na WEB SAJTU artegalerija.rs

Tokom trajanja Beogradskih dana galerija, program ARTE galerije je tradicionalna, prolećna, aukcijska izložba na tri lokacije u Beogradu: Andrićev venac 12, Terazije 39 i Kralja Milana 48 (SKC). ARTE galerija godinama, kroz svoje aukcijske selekcije i prodajne izložbe, pruža mogućnost ljubiteljima likovnih umetnosti i kolekcionarima da vide, i kroz aukciju akviziraju, remek-dela najboljih domaćih predstavnika moderne i savremene umetnosti.

ARTE galerija je domaći lider u promociji kolekcionarstva i formiranju kolekcija, kroz izložbeni, prodajni (redovni i aukcijski) i izdavački program. Takođe, tim renomiranih stručnjaka ARTE galerije se već dve decenije bavi procenom vrednosti umetničkih dela i njihovim pozicioniranjem na tržištu umetničkih dela, što potvrđuje tradicionalnim održavanjem aukcija.

Aukcijska licitacija se odvija se online na web-sajtu artegalerija.rs.

Datum finala aukcije će biti poznat u vreme održavanja BDG (Beogradskih dana galerija). O načinu učešća na aukciji publika može da se informiše u prostorijama ARTE galerije, na web-sajtu artegalerija tačka rs, imejlom ([email protected]) ili telefonom (+381 63 638 968). Povodom prolećne izložbe i aukcije, ARTE galerija priprema katalog, koji je dostupan online i u štampanoj formi u prostorijama ARTE galerije, i sadrži sva dela sa aukcije.

Dela autora poput Milana Konjovića, Marka Čelebonovića, Lazara Vozarevića, Stojana Ćelića, Nedeljka Gvozdenovića, Ljubice Cuce Sokić, Mladena Srbinovića, Dragoša Kalajića, Vlade Veličkovića, Ljube Popovića, Damnjana, Slobodana Trajkovića, Marije Dragojlović, Čedomira Vasića, Marka Lađušića, Marka Crnobrnje i brojnih drugih, mogu se videti na izložbama ARTE galerije i u okviru prolećne aukcijske selekcije.

KONTAKT ARTE GALERIJE:
Drago Rakočević, istoričar umetnosti, +381 63 638 968, [email protected]
Tijana Gogić, dr um, digitalni mediji, +381 63 638 147, [email protected]

“Uvod u kolekcionarstvo 1.01”
Kroz posebno kreiranu postavku samo za ovu priliku, posetioci će uz stručno vođenje imati priliku da nauče prve korake ka izgradnji sopstvene umetničke kolekcije.

Stručno vođenje: 29, 30 i 31 maj u 13.00, 16.00 i 18.00 časova.

Galerija Arthaus se nalazu u West 65 Mall-u. TC ima garažu sa 250 mesta u kojoj je prvi sat parkiranja besplatan. Do Arthaus galerije iz centra možete doći autobusima EKO 1, 68, 67, 74. Takođe se može doći vozom do stanice Tošin bunar od Vukovog spomenika ili Karađorđevog parka. Autobusi koji saobraćaju između novobeogradskih galerija Arthaus i Blok su 73 i 94.

Galerija ima dva ulaza, jedan iz TC u blizini ulaza iz garaže, drugi iz centralnog, pešačkog dela kompleksa. Ispred galerije Arthaus se nalaze trg i fontana, prostor sa zelenilom i brojnim kafeima i restoranima, pešačka zona bezbedna za decu i ljubimce.

“Aleksandra Kovačević je graditeljka. Ona istovremeno rekonstruiše, dekonstruiše i konstruiše kuću/dom. S jedne strane, stvarnu kuću – prostor detinjstva, odrastanja, porodični dom, dok, s druge, pažljivo projektuje svoj novi, izmaštani, utopijski dom. Zapravo, reč je o opredmećenju kompleksne misli/senzacije/vizije koja se tiče doma, kuće, ognjišta, utočišta, pripadanja, vere, konačno, ličnog identiteta. S jedne strane, ona kuću shvata kao zaštitu, sklonište, a s druge, kao teret, nepotreban balast. Iako se može učiniti da u njenom graditeljskom postupku ključnu funkciju ima linija, odnosno crtež, ipak, noseću ulogu zapravo ima naizgled monotona i monohromna površina, sama materija boje i platna, koja je prikriveno dominantna.”

Iz kataloškog teksta Danijele Purešević

Umetnički rad Aleksandra Stanojevića Kempe karakteriše kontinuirano istraživanje stilova i tehnika, pri čemu portret ostaje centralni motiv kroz koji autor ispituje mogućnost slikarstva, grafike, crteža i vajanja. Fascinacija ljudskim likom prerasta u dublju analizu čovekovog traga i mesta u savremenom svetu. U okviru tematskog ciklusa „Mumifikacija“, Stanojević iskazuje specifično interesovanje za trodimenzionalni objekat u ljudskoj formi, kroz reinterpretaciju i reciklažu utilitarnih, neumetničkih predmeta, ukazujući na hiperprodukciju i dinamiku potrošačkog društva. U ovom procesu, ključno pitanje istraživanja postaje transformacija: na koji način ono što je suštinski neumetničko dobija status umetničkog dela.

Radovi nastaju u kombinovanoj tehnici, gde se konstrukcija gradi lomljenjem, krivljenjem, lepljenjem i spajanjem različitih gotovih predmeta. Korišćenje intenzivnih boja simbolizuje sintetički i veštački karakter savremenog doba, istovremeno doprinoseći transformaciji običnog predmeta u formu visoke estetske vrednosti. Ovakav pristup otvara neiscrpni izvor novih, apstrahovanih formi koje se potom oblažu različitim tkaninama. Upravo taj završni čin tretiranja skulpture direktno referiše na egipatsku tradiciju mumifikacije tela, čime se mrtvom telu udahnjuje novi, večni život. Portret ostaje idejni motiv Kempinog opusa, čime umetnik predstavlja čoveka kao glavnog konzumenta i kreatora otpada, a totemičnost, monohromnost i dimenzije skulptura ukazuju na težinu i meru odgovornosti koju običan čovek snosi prema planeti.

Aleksandar Stanojević Kempa (1992, Paraćin) je umetnik koji kroz skulpturu, sliku i trodimenzionalne objekte istražuje ljudski lik. Diplomirao je na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, odsek slikarstvo, na klasi profesorke Bosiljke Zirojević Lečić. Trenutno je na master studijama na Akademiji umetnosti u Novom Sadu. Boravio je u rezidencijalnom projektu Summer Academy of Fine Arts u Salzburgu 2015, prekARTe ‘24 rezidenciji u Gracu 2024. godine, kao i na razmeni studenata (ERASMUS PROGRAM) na Faculdad de Bellas Artes, Alonso Cano, na Univerzitetu Granada u Španiji 2017. godine. Predstavio se sa 20 samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu, od kojih izdvaja izložbe u Trstu, Budimpešti, Temišvaru i Parizu. Dobitnik je prve nagrade 44. “PALETA MLADIH” Likovna galerija Kulturnog centra Vrbas. Član je SULUV-a od 2021. godine.

“Recentna umetnička praksa Miloša Đorđevića tematski se zasniva na istraživanjima unutar sistema odnosa čoveka i prirode, tačnije njegovog neposrednog okruženja. Vizuelnim sredstvima koju mu pružaju discipline grafike, crteža, kolaža i videa, Đorđević radove na izložbi oblikuje iz pozicije kritičkog pogleda, usmerenog ka antropocentričnom shvatanju sveta. Izloženim radovima koji čine jedinstvenu celinu, umetnik kroz povezivanje i multiplikaciju odabranih vizuelnih kodova zauzima poziciju medijatora ideja o posthumanom stanju. Upravo pronalaženje novih veza u odnosima čoveka i prirode, njihova vizuelizacija i angažovanost čine glavne topose Đorđevićeve umetničke prakse. Navedene kategorije u kojima umetnik pronalazi prostor za reakciju, najjasnije se ogledaju u instalaciji „Disonanca“. Mobilna struktura postignuta postupkom kolažiranja i ikonografija savremenog doba postavljaju rad kao svojevrsnu mapu uma ili mrežu odnosa perioda antropocena. Grafičkim rešenjima umetnik naglašava međupovezanost, stvarajući upravo svojevrsnu zajednicu u proširenom smislu. Isti idejni okvir obuhvata i seriju grafika u tehnici suve igle pod nazivom „Sedimenti“. Izrazitim grafizmom i podelom otiska u dva segmenta, Đorđević nas uvodi ispod površine, u geometrijske strukture, u ostatke prošlosti i tragove budućnosti. Pred radovima Miloša Đorđevića osetićemo zabrinutost i zapitaćemo se ko smo i kuda idemo, kao i kako kao pojedinci utičemo na promene – u potrazi za drugim svetovima.” (Dr Mirko Kokir)

Miloš Đorđević (Ćuprija, 1978.) Diplomirao 2001. godine na grafičkom odseku likovnog smera Fakulteta umetnosti u Prištini. Magistrirao 2007. godine na grafičkom odseku Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu. Doktorirao 2022. godine na Univerzitetu umetnosti u Beogradu na smeru Teorija umetnosti i medija. Do sada je izlagao na preko 250 nacionalnih i međunarodnih izložbi, bijenala i trijenala i priredio više od trideset samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Dobitnik je više nagrada za umetnički rad (izbor): Plaketa Internacionalne grafike malog formata, Crna Gora (2025); Posebna pohvala XVII Međunarodnog grafičkog bijenala Suva igla Užice (2025); Prestige certificate of the 9th Rokycany Biennial of graphic arts, Czech Republic (2018), Printmaking Today Award, International Print Biennale, Newcastle, England (2014), Pohvala na konkursu za nagradu iz fonda Vladimir Veličković, Beograd (2012), Zlatna igla, Prolećna izložba ULUS-a, Beograd (2010). Član je ULUS-a od 2005. godine. Radi u zvanju vanrednog profesora na Fakultetu pedagoških nauka u Kragujevcu.

Izložba je otvorena do 03. juna 2026.g.

Međunarodno afirmisana kanadsko-srpska umetnica Vesna Perunović predstavlja svoju novu izložbu Metod u ludilu. Gestovi otpora: Gradnja. Razgradnja. Obnavljanje. u Galeriji DOTS (21. maj — 27. jun 2026).

Izložba nudi kontemplativnu alternativu haotičnoj stvarnosti današnjice, dotičući teme izolacije, ranjivosti, podela, ljudskih prava i pripadanja. Umetnička praksa Vesne Perunović dosledno gradi poetsku tenziju između stvaranja i destrukcije, tame i svetlosti, lepote i krhkosti - dualnost koja se u ovom ciklusu dodatno produbljuje, naglašavajući relacije između privatnog i političkog, ličnog i univerzalnog. Pažljivo konstruisanim formama umetnica transformiše svakodnevno u monumentalno, sugerišući da se upravo u procesima razgradnje i obnove krije potencijal za otpornost, ozdravljenje i kolektivnu transformaciju.

Vođenje autorke teksta Leonide Kovač u subotu 30 maja u 15:00 časova.

Izložba traje do 27 juna.

U osnovi opusa umetnice Ane Pavlović Kesar nalazi se duboka, iskonska ljudska potreba da se razume univerzum i u njemu sagleda sopstveno mesto. Ta potreba nije racionalna niti u potpunosti ostvariva, ali upravo u napetosti između težnje i nemogućnosti nastaje Anina umetnost. Iz njenih slika i skulptura izvire želja i nastojanje da se ono što prevazilazi ljudsko iskustvo prevede u oblik koji se može naslutiti, videti, pa čak i dodirnuti. Celokupna postavka mogla bi se čitati kao svojevrstan triptih o nastajanju, kulminaciji i razlaganju energije, kao i ontološki dijagram odnosa između centralnih i perifernih sila, materije i impulsa. Slikarski izraz odiše senzibilitetom lirske apstrakcije ekspresivnog naboja, u kome se unutrašnje stanje prevodi u vizuelne ritmove i energetske strukture.

....Ove tri faze, prasak, ritam i smiraj, ne grade linearnu naraciju, već ciklični model koji se neprestano obnavlja. U toj kružnosti uspostavlja se veza između kosmičkog i ljudskog, univerzuma i unutrašnjeg iskustva.
Posebnost slikarskog postupka Ane Pavlović Kesar leži u izbalansiranom odnosu između kontrolisanog i slučajnog. Radijalni potezi, kapljanja i razlivanja pigmenta, kao i povremena pastoznost, ukazuju na isticanje materije u procesu nastajanja slike. Upravo iz tog saglasja impulsa i kontrole nastaje svežina oslikanog: delo nije ni potpuno vođeno ni prepušteno slučaju, već je rezultat njihove dinamične, treperave međuzavisnosti.
Sastavni deo umetničkog doživljaja su skulpture koje uvode drugačiju, ali podjednako važnu ravan. One ne prate slike, već iz njih oživotvoruju konstrukciju. Crteži u metalu, linije, krugovi i ose, predstavljaju pokušaj da se energija slike prevede u skulpturu, da se neuhvatljivo disciplinuje i organizuje. Ako je slika prostor izviranja, skulptura je prostor sažimanja.

.....U celini, izložba uspostavlja složen sistem odnosa između energije i konstrukcije, impulsa i reda, pokreta i smiraja. Slika oslobađa, skulptura organizuje; slika širi, skulptura zadržava; slika otvara beskraj, skulptura ga prevodi u opipljivu strukturu. Umetnica nas uvodi u međuprostor između slike i objekta, gde se uspostavlja susret unutrašnjeg i spoljašnjeg, vidljivog i zamišljenog, materijalnog i nematerijalnog sveta. Upravo tu nalazi se mesto usklađivanja, u kome umetnica ne nudi objašnjenje univerzuma, već pronalazi način da se u njemu opstane i da se u neizmernosti uspostavi lična tačka ravnoteže, smisla i izraza.

/Izvod iz teksta za katalog/dr Dijana Milašinović Marić, istoričarka umetnosti

Izložba bosansko-hercegovačke umetnice Sonje Radan, koja živi u Londonu, zamišljena je kao jedna manja retrospektiva zato što predstavljamo radove iz nekoliko faza rada i perioda – starije crteže, skulpture u drvetu, slike i najrecentnije crteže. Ono što ju je preporučilo za naš koncept su njeni crteži rezbareni u drvetu. Tu izložbu nismo uspeli realizovati zbog studentskih blokada koje smo svesrdno podržali i sada ovu umetnicu predstavljamo donekle obuhvatnije. Izložba nosi naziv TIHE NITI VREMENA ili UTKANO U SEĆANJA.

Za jedan od svojih ciklusa pod naslovom Pletisanke sama autorka kaže sledeće: “Već nekoliko godina sakupljam ručne radove žena sa Balkana, posebno iz Bosne zahvaljujući mojim korijenima. Namjena njihovih rukotvorina varirala je u zavisnosti od vremena i mjesta na kojem su nastale. Ono što me motivisalo da u svom umjetničkom radu dam važnost i upotrijebim ove radove, jeste moje kontinuirano razmišljanje o našem regionu, koji je kroz vjekove preživio mnoge sukobe, u kojima su muškarci išli u borbu, ponekad se ne vraćajući, dok su žene ostajale da venu u isčekivanju, nadajući se povratku svojih najmilijih. Zamišljam ove žene tokom neprospavanih suznih noći, često same s djecom ili u društvu drugih koji se suočavaju sa sličnim emocionalnim teškoćama, koristeći se iglom i koncem kao bijegom i načinom izražavanja svojih nada, čežnji, odanosti i ljubavi. Na nekim od mojih slika, žene izgledaju stvarne, a na drugima one su nestvarne, na neki način bajkovite.“

S druge strane, dr Amela Hadžimejlić, prof. na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu za radove Sonje Radan beleži: “Ženski ručni rad kroz povijest predstavlja više od obične vještine – to je oblik otpora, kreativnosti i društvene angažiranosti. Kroz tkanje, vez, šivanje i druge oblike ručnog rada žene su oblikovale ne samo svoj svakodnevni život, već i društvene norme, kulturni identitet, pa i političke pokrete... Sonjine dame, princeze, seljanke, radnice, stare i mlade, odišu podjednakim dostojanstvom. Nijemim dostojanstvom žene.“

Autorka izložbe je Borka Božović. Izložba je otvorena do 5 juna 2026. godine.

Prodajna galerija ,,Beograd” se nalazi na Kosančićevom vencu, u starom jezgru grada okružena Fakultetom primenjenih umetnosti, Patrijaršijom Srpske pravoslavne crkve, Konakom knjeginje Ljubice i drugim istorijski značajnim zdanjima sa kojima čini jedinstvenu ambijentalnu celinu. Osnovana 1963. godine odlukom Skupštine grada, ujedno je i najstarija prodajna galerija u Beogradu. Galerija danas ima status Ustanove kulture grada Beograda i specijalizovana je za promovisanje, plasman i prodaju dela savremene vizuelne umetnosti. Uporedo sa kontinuiranim izlagačkim i edukativnim programima, kao i izdavanjem i promocijom stručnih publikacija koji pružaju sveobuhvatniji uvid u istoriju i savremene tokove likovne umetnosti, galerija realizuje aktivnu prodaju dela iz svog bogatog fundusa. Stalna ponuda obuhvata širok opseg – od slikarskih dela i crteža, preko skulptura, do grafika i fotografija naših afirmisanih umetnika.

Tokom trajanja manifestacije Beogradski dani galerija u Prodajnoj galeriji ,,Beograd“ realizovaće se izložba Miodraga Pantovića koja će trajati do 8. juna. Beogradski vajar Miodrag Pantović (1959) predstaviće se izložbom koju će činiti vajarski radovi na tragu istorijskih primera posleratnog modernizma, kao i slike velikog i srednjeg formata u duhu asocijativne apstrakcije.

Galerija Sanjaj predstavlja beogradskoj publici italijanskog umetnika našeg porekla, Tarika Berbera. Tarik Berber, jedan od najznačajnijih talijanskih savremenih umjetnika, pripada trećoj generaciji čuvene umetničke porodice Berber. Rođen je 1980. godine u Banja Luci, a odrastao u Bolzanu, Italija, gde završava Gimnaziju, a potom Accademia delle belle arti u Firenci, kod profesora Adriana Bimbija. Još kao student Akedemije učestvuje na izložbi u Iserniji u MACI muzeju 2002, a zatim predstavlja radove u najznačajnijim institucijama u Italiji i širom Evrope, od čega izdvajamo samostalne izložbe u Vili Pisani u Veneciji, Toxic Cadmium u Aria Art Gallery u Firenci, Windsor Beauties u Aria Art Gallery u Istanbulu, Muzej savremene umetnosti u Iserniji, Muzej Rimske civilizacije, Drugo Bijenale ”InTranSito” u Sasoferatu, 55. Internacionalnu izložbu “G. B. Salvi”, i 2. Internacionalnu izložbi Grada Bolzana, gde osvaja Prvu otkupnu nagradu, kao i mnogobrojne grupne izložbe. Živi i radi u Milanu, gde je predstavljen je od strane Aria Art Gallery (Firenca i Istanbul) i VS Arte (Milano).

Preplitanje različitih kulturnih uticaja u Berberovom delu predstavlja upečatljiv odraz složenog kulturnog nasleđa, s jedne strane njegovog zavičaja, a sa druge klasičnog italijanskog slikarstava. Slikarska tehnika nastala na temeljima toskanskih renesansnih majstora, uvažavanje i poznavanje tradicije obogaćene savremenim izrazom čini njegovo stvaralaštvo potpuno autentičnim. Izložba Tarika Berbera je premijerno upoznavanje beogradske publike sa ovim umetnikom i veliko osveženje za našu likovnu scenu. Izložba je otvorena do 30 juna 2026.

Prolećna postavka / Specijalne ponude umetničkih radova:

Zoran Kuzmanović, Aleksandar Zarin, Marko Vučković, Jelena Kršić, Ivana Stanisavljević, Maja Gajić, Đorđe Stanojević, Aleksandar Stanojević, Miljan Stevanović, Nikola Žigon, Joškin Šiljan i dr.

Galerija RIMA će u svom beogradskom prostoru 26. maja predstaviti najnoviju produkciju Radeta Tepavčevića, nastalu u periodu od 2022. do 2026. godine.

Svojom drugom samostalnom izložbom u Galeriji RIMA, koristeći prizore i objekte iz svakodnevnog života, među kojima se posebno izdvaja motiv psa, umetnik nastavlja da preispituje marginalne pozicije pojedinca u savremenom društvu.

Izložba traje do 26. juna.

Autorsko vođenje u subotu 30 maja u 19:00 časova.

Izložba predstavlja novu seriju slika kombinovane tehnike Nikole Markovića. U ovim radovima umetnik istražuje liminalne vrednosti kasnogotičkog pejzaža koji se postepeno preobražava i pretapa u ranu renesansu. Oslanjajući se na reference iz istorije umetnosti, ali i na sopstvenu umetničku arhivu, Marković gradi slike koje postoje između epoha, perspektiva i simboličkih poredaka. Njegovi pejzaži otvaraju prostor prelaza — mesto gde se istorijsko pamćenje susreće sa savremenim pogledom.

Rođen 1979. u Kopru, Slovenija, Nikola Marković živi i radi u Beogradu. Diplomirao je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beografu 2003. godine, a magistrirao 2008. godine na istom fakultetu. Godine 2017. umetnik se pridružio X VITAMIN Gallery, gde je imao tri samostalne izložbe (2018, 2020. i 2022.) i učestvovao sa galerijom na više sajmova umetnosti (Positions Munich Art Fair 2019, Positions Berlin Art Fair 2021, Art Market Budapest 2022, Parallel Vienna 2024). Od 2004. godine izlagao je na brojnim samostalnim i grupnim izložbama širom Srbije, Mađarske, Francuske, Nemačke, Švajcarske, Belgije, Holandije, Španije…Dobitnik je Dimitreije Bašićeviž Mangelos nagrade za produkciju 2008. godine. Njegova dela nalaze se u nekoliko javnih kolekcija, kao što su Muzej savremene umetnosti Beograda, Telenor kolekcija srpske savremene umetnosti i kolekcija Biblioteke grada Beograda, kao i u mnogim privatnim kolekcijama širom sveta. Grupa Markovićevih slika uvrštena je u nekoliko igranih filmova, kao što su Everly iz 2014. (sa Selmom Hajek), Intrigo: Dear Agnes iz 2019, Glass Onion: A Knives Out Mystery iz 2022. (sa Danijelom Krejgom i Edvardom Nortonom), kao i u mnoge druge filmove, serije i reklame.

Izložba “Od zemlje ka nebu” vajara Dušana Petrovića predstavlja pet skulptura ovog autora, između ostalog monumentalnih skulptura Od zemlje ka nebu i Odlazak. Skulpture su izvedene od različitih vrsta drveta – sekvoje, hrasta, bukve, graba i kedra - kao i kamena metamorfnog škriljca, pocinkovanog lima i gorskog kristala, i većinom datiraju iz 2026. godine.

Izložba je propraćena katalogom sa autorskim tekstom istoričarke umetnosti Danijele Purešević.

Izložba je otvorena do 14 juna, od utorka do petka od 12 do 20 časova, subotom i nedeljom od 10 do 20 časova. Ulaz na izložbu je besplatan samo u nedelju 31 maja, od 10 do 20 časova.

Dušan Petrović je rođen 1962. u Beogradu. Diplomirao je 1987. u klasi prof. Miodraga – Miše Popovića na Vajarskom odseku Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu, gde radi od 1989, magistrirao je 1992. a od 2011. je u zvanju redovnog profesora. Član ULUS-a od 1988.
Izlagao je na 13 samostalnih izložbi i učestvovao na brojnim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Dela mu se nalaze u mnogobrojnim javnim i privatnim kolekcijama.
Dobitnik je više nagrada: Nagrada univerziteta umetnosti Beograda, 1984. i 1997. Oktobarska nagrada Grada Beograda za najbolje stručne i naučne radove studenata 1987. Gradska samoupravna interesna zajednica kulture, priznanje za najbolje ostvaraenje 1989, za izložbu skulptura u Galeriji Kolarčevog narodnog univerziteta. Nagrada od aprila do aprila, Studio B, 1996, Najbolja izložba u sezoni 1995-1996. Godišnja nagrada za najbolju samostalnu izložbu Zadužbina Ilije M. Kolarca za 2010. Nagrada Fonda Ivan Tabaković, Srpske akademije nauka i umetnosti 2010. Velika plaketa Univerziteta umetnosti za školsku 2018/2019 za izuzetne zasluge i doprinos Univerzitetu umetnosti u Beogradu, 2019.

“Drugačije od većine umetnika koji stvaraju u određenom materijalu (kamen, drvo, glina, metal, poliester, itd.), Dušan Petrović radi združen sa materijalom, dakle, u partnerskom, ravnopravnom, dijaloškom odnosu.(...) Princip i dramaturški tok kojim se Petrović svojim delima prostire kroz izložbeni prostor Muzeja Zepter možemo označiti kao – prorastanje. On ne pristaje na limite tzv. „bele kocke“, već prostor osvaja metodom na koji to čini vegetacija – prostire se neobuzdano, u pravcu i suprotno od gravitacije, horizontalno i vertikalno, vidljivo i skriveno, rizomski. Posmatrajući svet i delujući iz holističke vizure, sa uverenjem da su čovek i priroda (ipak) jedno, on u oneprirođenu sredinu vraća (vizuelno i značenjski) oplemenjene artefakte prirode.

Dominantan materijal postavke „Od zemlje ka nebu“ jeste drvo. Istoimeno monumentalno delo sa kojim se posetilac prvo susreće, nagoveštava Petrovićevo temeljno uverenje da ne postoji razlika između života i neživota, organskog i neorganskog, konkretno, vegetativnog i postvegetativnog trajanja drveta.(...) Jednostavno, drvo Petrović shvata kao sveprisutni i sveprožimajući materijal, alhemičarsku materia prima.”

Iz teksta Danijele Purešević za katalog izložbe.